​ 🍖 அதுவொரு பொற்காலம் 🍗

ஆரஞ்சு பழத்தை உரிச்சா உள்ள ஒரு ஆரஞ்சு பழம் இருந்தா எப்படி இருக்கும்? அதே மாதிரி வெள்ளை பீங்கான் தட்டின் மேலே அந்த வெள்ளை நிறத்திலேயே இருக்கும் ஆப்பம் பார்த்திருக்கிங்களா சார்?!

அதன் மீது இருந்து வரும் ஆவி மட்டும் தெரியாமல் போனா கொஞ்சம் திணறித் தான் போவோம். சென்னை.. மன்னிக்க அன்றைய மெட்றாஸில் மிலிடரி ஹோட்டல்கள் இருந்த பொற்காலம்.

ஆப்பமும் பாயாவும் தான் அன்றைய மெட்றாஸின் அசைவ உணவின் ஐகான். கலைஞரின் மஞ்சள் துண்டு, மலராத தாமரையின் காவி, TVKயின் சிவப்பு & மஞ்சள், ஆழ்ந்த பழுப்பு, காக்கி, தேன் நிறம் என்று..

பாரதியாரின் தேசபக்தி பூனைப் பாடல் போல இங்கு பாயாக்களின் நிறங்கள் ஏராளம். அவை எதுவுமே தரத்தில் வேறுபட்டதே இல்லை. அன்று மட்டன் சிக்கன் குழம்புகள் எல்லாம் தனித்துவமாக இருக்கும்.

அப்போதெல்லாம் சிக்கன் குழம்பு அவ்வளவு ஃபேமஸ் கிடையாது. 1980களில் ஒரு கிலோ மட்டனே ₹35 தான் அப்போது ஒரு பெரிய முழுக் கோழி ₹20 என்று நினைவு. அன்றைய மிலிடரி ஓட்டல்களின்.. 

மெனுப் பட்டியலே ரசனையா இருக்கும். அப்போதெல்லாம் யாரும் சிக்கன்னு சொல்ல மாட்டாங்க, கோழி பிரியாணி, கோழிக் குழம்பு, கோழி மசாலா இப்படித்தான் சொல்லுவாங்க.

மட்டனில் தலைக்கறி, மூளைன்னு ஆரம்பிச்சு ஆட்டுக்கால் வரை எல்லா ஸ்பேரையும் பார்ட் பார்ட்டா சமைச்சு வச்சிருப்பாங்க. மிலிடெரி ஓட்டல்களில் அன்று ப்ளேட் டிஸ்ப்ளேன்னு ஒன்று இருந்தது.

தாம்பாளம் மாதிரி பெரிய தட்டில் தலைக்கறி, மூளை, வறுவல், சுக்கா, குடல், பாயா, சாப்ஸ், தொடை என்று சின்னச் சின்னக் கிண்ணங்களில் வைத்து நம் டேபிளுக்கு சர்வ் பண்ண எடுத்துட்டு வருவாங்க. 

சிலர் அப்படியே வாங்குவாங்க, சிலர் அதை Fry பண்ணி வாங்குவாங்க. சில ஓட்டல்களில் முயல், புறா, காடை எல்லாம் இருக்கும். அன்று கிரைண்டர் மிக்ஸி இல்லாததால் எல்லாம் கையால் அரைச்சது தான்.

அந்த மசாலாவுக்கு இருக்கிற வாசம் வெட்டி வேரு வாசம் போல நேசமாக வீசும். அந்த வாசத்தை வைத்தே மட்டன் குழம்பு எது, சிக்கன் குழம்பு எது, மீன் குழம்பு எதுன்னு நம் மூக்கு தரம் பிரித்துச் சொல்லிடும்.

கறிக் குழம்புகளின் மணத்தை குழம்பாமல் கண்டுபிடிக்கும் அளவுக்கு அன்றைய சமையல் முறையும் பக்குவமும் இருந்தது. தேங்காய் சில்லு போன்ற நெஞ்சு சாப்ஸில் கறியை சாப்பிட்டு மீதி..

எலும்பை இலையில் வைத்தால் சூபர்வைஸர் நம்மிடம் வந்து அண்ணா இந்த எலும்பை கடிச்சு சாப்பிடலாம், தேங்காய் மாதிரி தான் உடம்புக்கு நல்லது என்று டிப்ஸ் தந்து சாப்பிட வைப்பார்கள்.

சுக்காவை கொஞ்சம் தயிர் சோறுக்கு தொட்டுக்கோங்க.. விரால் மீன் ரசத்துக்கு நல்லா இருக்கும். மூளை ரோஸ்ட் மட்டன் குழம்புக்கு தொட்டுக்க நல்லா இருக்கும் போன்ற டிப்சுகளை..

இன்று எவ்வளவு டிப்ஸ் நீங்க தந்தாலும் கொடுக்க ஆளில்லை. அதே போல உணவில் எதாவது குறை சொன்னால் உடனே அதை எடுத்துட்டு போயிடுவாங்க (அது அன்று பெரும்பாலும் நடக்காது) 

இன்று இதுக்கு ஒரு குருஷேத்திரப் போரே நடத்த வேண்டியது இருக்கு. பீங்கான் தட்டில் தரும் இடியாப்பம், ஆப்பம், பாயாவாகட்டும், இலையில் பறிமாறும் சாப்பாடு ஆகட்டும் ஒன்றுக்கு ஒன்று சோடை போகாது.

இன்று கொல மாஸா இருந்துச்சு, டாப் நாட்ச், தட்டி காயப் போட்டாங்க, அல்டியா இருந்துச்சுன்னு சொல்லி கடைசியா வேற லெலவல்னு யூ டியூபில் சொல்ற ரிவ்யூஸ் எல்லாம் உண்மையில் மெகா காமெடி தான்.

ஓட்டலை சேவைத் தொழிலா பார்த்த காலம் அது. இன்று எல்லாம் வணிகமயம் தான், மீடியாக்கள் தரும் ஹைப்பில் ஆட்சியைக் கூட பிடிக்கலாம், ஆனா அறுசுவையில் அது என்றும் நடக்கவே நடக்காது.

🍖 மிலிடெரி ஓட்டல்களின் காலம் பொற்காலம் தான் 🍗❤️❤️

முருங்கை மட்டன் தொக்கு

​“5 நட்சத்திர ஓட்டலில் அம்மாவின்சமையல்”

எங்கள் தனம் அம்மாவின் கைப்பக்குவத்தைப் பற்றி இங்கே பல பதிவுகள்இட்டிருக்கிறேன். அம்மா வைக்கும்“முருங்கை மட்டன் தொக்கு” எனப்படும்க்ரேவி ஒரு அல்டிமேட் க்ரேவி வகையாகும். 

இளசான பிஞ்சு முருங்கைக்காயைஆட்காட்டி விரல் நீளத்திற்கு வெட்டி மட்டன்முதுகுக் கறியுடன் மசாலா பண்டங்களைபக்குவமாக சேர்த்து அம்மா சமைக்கும்அற்புதம் அது. முருங்கையே கறியாகிஇருக்கும்.

இரட்டை வேட ஹீரோக்கள் போல இதேமுருங்கைக்காயை தனியே வேக வைத்துஎடுத்து அதனுள் இருக்கும் ஜெல்லியைமட்டும் வழித்து எடுத்து செய்யும் முறையும்இருக்கு. இரண்டுமே தேவ லெவல்!

சில நேரங்களில் வெள்ளை சோயா, உருளைக் கிழங்கு சேர்த்தும் பிரமாதமாகசெய்வார்கள். மசாலா சேர்த்தமுருங்கையின் மணமும், கறியின் ருசியும், மென்மையும் நாவில் நின்று நாட்டியம்ஆடும்.

கெட்டியான தொக்கு போன்றகன்ஸிஸ்டன்சியில் சுடுசோறு, இட்லி, தோசை, சப்பாத்தி, ஆப்பம், இடியாப்பம் எனO+ ரத்தம் போல எல்லா உணவுகளுக்கும்மிக மிகப் பொருத்தமாக ஜோடி சேரும்.

ஜெல்லியாக வைக்கும் தொக்கில்முருங்கை இறைவன் போலமறைந்திருக்கும். முருங்கைக் காயைவெட்டிப் போட்டு செய்தால் மறுநாள் பழையசோற்றுக்கு அது அட்டகாசமானதொடுகறியாகும்.

அப்பாவிற்கு கொத்துக்கறி எனும் கைமாமீது அளவிலா காதலுண்டு. அதில் பூண்டுசேர்ப்பார் அப்பா. சில நேரம் அதோடுமுருங்கையும் சேர்ப்பாங்க, அது பழம் நழுவிபாதாம்பாலில் விழுவது போல. 

அம்மாவின் மட்டன் முருங்கை தொக்குபூலோகத்து அசைவ அமிர்தம் என்பேன். 2017இல் அம்மா இறந்தபின்பு தான் அதுஎனக்கு கிடைக்காமல் போனது. போனவாரம் அந்த ஏக்கம் தீர்ந்தது.

ஆம்! என் அம்மா வைப்பது போல இல்லைஎன்றாலும் டிட்டோ 75 மதிப்பெண்கள்வழங்கும் அளவுக்கு  “முருங்கை மட்டன்” ரேடிசன் ப்ளூ ஹோட்டலில் பூண்டு, முருங்கை & மொச்சைப் பயிரோடுகிடைத்தது. 

ராமனான அம்மாவின் முருங்கை மட்டன்தொக்கும், கிருஷ்ணனான அப்பாவின்கைமாவும் இங்கே ராமகிருஷ்ணனாகஇணைந்து கிடைத்தது. அப்படியே என்நினைவு 1990ல் பின்னோக்கி பயணித்தது. 

அப்பாவின் கைமாவுக்கு சூடான இட்லிகிடைத்தால் நான் ஸ்டாப்பாக சாப்பிடலாம். வீட்டில் இந்தத் தொக்கு வைக்கும்போதெல்லாம் அப்பா மதுரை “சமயசஞ்சீவி”  ஓட்டலில் புரோட்டா வாங்கிவருவார். 

அப்போது வீடெங்கும் அன்பும், மகிழ்ச்சியும்பிரவாகம் எடுத்து ஓடும்.  என் அப்பா போன்றரசனையான மாஸ்டரும், அற்புதமாய்சமைக்கும் என் தாயும், மொத்த உறவினர்கூட்டமும் சமையலில் வல்லவர்கள்.

இந்தச் சமையல் பின்னணி எனக்குஉணவை ரசிக்கவும், ருசிக்கவும், சமைக்கவும் கற்றுக் கொடுத்ததில்வியப்பென்ன இருக்க முடியும்! நெடுநாட்களுப்பின் ருசித்தேன் என்பெற்றோரின் கைமணத்தை.

​#19வது_நாள்_போர்

குருஷேத்திரப் போர் நிறைந்த மறுநாள்! அதிகாலையில் எழுந்துவிட்டார் கிருஷ்ணர், இன்றைக்கு பாஞ்சஜன்யம் ஒலிக்க வேண்டியதில்லை என்பதால் அதை அவர் படுக்கை அறைக்கே கொண்டு வரவில்லை. பாமாவும் ருக்மிணியும் சமையல் அறையில் சண்டையிட்ட சத்தம் காற்றில் ஒலித்தது.

காலை உணவாக இட்லியும், தக்காளி சட்னியும் என்ற பாமாவின் கருத்தை மறுத்து பொங்கலும், தேங்காய் சட்னியும் தான் என்று ருக்மிணி வாதம் செய்து மோத.. கிடைத்த இடை வெளியில் கோகுலப் பசுக்களிடம் கறந்த பாலில் ஸ்டிராங் காபி போட்டு தந்த ராதை கிருஷ்ணரின் மனதை வென்றாள்! 

பத்து சிங்கங்களின் கர்ஜனை போல சேர்ந்திசையாக ஒலித்த பீமனின் குறட்டைச் சத்தம் ஊர் எல்லை வரை எதிரொலிக்க அர்ஜுனன் அறையில் ஒலித்த பெண்ணின் சிணுங்கல்கள் அதில் அடங்கிப் போனது! தர்மரின் அறை முன்பு நியாயம் கேட்டு போரில் உயிரிழந்தவர்களின் கூட்டம் அமர்ந்திருந்தது.

குதிரை லாயத்திலிருந்த குதிரைகள் மகிழ்வோடு கனைக்க அவற்றோடு அன்புடன் குதிரைகள்  மொழியில் பேசியபடி  தீவனம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான் நகுலன்!  சகுனியின் பகடைகளை சுக்கு நூறாக நொறுக்கிவிட்டு தர்மர் முடிசூட நல்ல நாளை கணித்துக் கொண்டிருந்தான் சகாதேவன்.

கர்ணன் இறந்த சோகத்தில் இருந்து இன்னும் மீளாத குந்தி மாளிகையின் ஓரமாக குந்தியிருக்க, பாண்டு குதுகலத்தில் இருந்தார். கண்களைக் கட்டி இவை எதையும் பார்க்காத காந்தாரியும், பார்வையற்ற திருதராட்டிரரும் வேறு வழியின்றி தனது தம்பி மகன்களின் வெற்றியை போற்றினர்.

பீஷ்மரும், துரோணரும், சகுனியும் இல்லாத காரணத்தால் வேறு வழியின்றி தர்மர் சொல்வதே தர்மம் என்ற நிலை உருவாகியிருந்தது! போர் முடிந்த மறுநாள் இத்தனையும்  சத்தமின்றி நடந்து கொண்டிருக்க, குருஷேத்திரப் போர் இன்னும் முடிவடையவில்லை இன்றும் தொடர்கிறது..

கிருஷ்ணரின் புதிய பறக்கும் தேர்.. கெளரவர்கள் அச்சம்! ஒரே நேரத்தில் 100 அம்புகள் விடும் அர்ஜூனனின் புதிய வில்! கர்ணனின் குலை நடுக்கம்.. பாண்டவர்களின் புதிய போர் தந்திரங்கள் வகுத்துக் கொடுத்தது யார்? துரோணாச்சாரியார் பீதி.. பீமனிடம் 500 கிலோ பேரழிவு கதாயுதம்..

போன்ற போர் செய்திகள் அஸ்தினாபுரமெங்கும் பரவியது! தாக்குதலில் அர்ஜூனன் உயிருக்குப் போராடுகிறார் என்ற செய்தியை அர்ஜூனனே படித்துக் குழம்பினார். பீமனை உணவு அறையில் சிறை வைத்ததாக ஒரு தகவல்! தர்மரை நிராயுதபாணியாக நிறுத்தியது கெளரவர்களின் இராணுவம்! 

இது போன்ற தகவல்களாலும் குழம்பிய பஞ்ச பாண்டவர்களும் இதற்கு விளக்கமளிக்க கீதை சொன்ன கண்ணன் தான் சரியானவன் என்றெண்ணி அவரது மாளிகையை நோக்கி விரைந்தனர். ராதையின் ஸ்டிராங்கான காபியையும், பாமா தந்த இட்லியையும் மீறி ருக்மிணி செய்த பொங்கலால்..

கிட்டத்தட்ட மூர்ச்சையானது போல உதட்டில் மோகனப் புன்னகையுடன் நித்திரையில் ஆழ்ந்திருந்தார் கண்ணன். பேரானந்தத் தூக்கத்தில் இருந்த கண்ணனைப் பார்த்ததும் வழக்கம் போல அர்ஜூனன் கால்மாட்டில் அமர, அடேய் தம்பி  இப்போது நாம் போருக்கு உதவி கேட்டு வரவில்லை புரியுதா?

தர்மரான நான் தான் அங்கே அமரவேண்டும் என்றதும் வெட்கித் தலை குனிந்து அர்ஜூனன் எழ தர்மர் அமர்ந்தார். போர் தான் முடிந்துவிட்டதே அவர் 18நாட்கள் ஓயாது போரிட்டு.. போதா குறைக்கு வண்டி வண்டியாய் உங்களுக்கு கீதோபதேசம் சொல்லிய களைப்பில் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருக்கிறார்.

தயவுசெய்து அவரை தொட்டு எழுப்பாதீர்கள் என்றனர் பாமாவும் ருக்மிணியும்! கண்ணனின் ஆனந்த சயனத்தை பார்த்தால் அவர் பல மாதங்கள் தூங்குவார் போல தர்மருக்குத் தெரிந்தது! அவர்.. பாற் கடலில் பள்ளிக் கொண்ட பெருமாளின் அவதாரம், நித்திரையில் முத்திரை பதித்த கடவுள் அல்லவா! 

கிருஷ்ணரை எப்படி எழுப்ப என தர்மர் தர்மசங்கடத்தில் விழிக்க, மனைவிகள் பாமா, ருக்மிணியை தாண்டி அவரது பெஸ்டியான ராதை இங்கு உதவிக்கு வந்தார். வெண்ணெய்யை உருக்குங்கள் அந்த வாசனையில் எழுந்துவிடுவார் என்றார். ஆஹா! அது பாலகோபாலனின் பால்ய காலத்து பால் திருட்டு! 

வெண்ணெய் உருகியதும் கண்ணைத் திறந்தார் கண்ணன்! பஞ்ச பாண்டவர்களும் அவரது பாதம் பணிந்து நிற்பதைப் பார்த்து ‘அட நீங்களெல்லாம் ஓய்வெடுக்கவில்லையா’ என்றார். போர் முடிந்தும் போர் நடப்பதாக வரும் தகவல்களைப் பற்றிச் சொன்னார் தர்மர்! கண்ணன் கலகலவென நகைத்தார்!

தர்மா! இதில் ஆச்சரியப்பட ஏதுமில்லை! இந்தத் தகவல்களை பரப்புவது நமது சங்கத்து தீவிர ஆதரவாளர்களே! நாமே போரை நிறுத்தினாலும் அவர்கள் நிறுத்தமாட்டார்கள்! போர் பற்றி எதுவும் தெரியாவிட்டாலும் போர் நடக்கிறது என்பார்கள்! நாம் எதைச் சொன்னாலும் கண் மூடி அப்படியே ஏற்பார்கள்! 

பாஞ்சஜன்ய சங்கு ஒலித்து நாம் போர் துவங்குவோம் என்பது மட்டும் தான் நமது சங்கத்தார்க்கு நன்கு தெரியும்! அவர்களுக்கு வேறு ஒன்றுமே தெரியாது! நம் சங்கு சத்தம் ஓய்ந்தாலும் நமது சங்கத்தார் சத்தம் ஓயாது! இது பெருமைக்காக பரப்பும் தகவல்கள் அதைக் கேட்டு குழம்ப வேண்டாம் என்றார்..

“ஓ!! இது சங்கத்தார் போடும் சங்கிச் சத்தமா” என்றார் அர்ஜூனர்..

அனைவரும் ‘கொல்’லென்று சிரித்தனர்…  கிழக்கு வானில் கதிரவன் உதித்தது 🩷